Moi boas!
Agora deume pola edición de video (xa levaba moito tempo con moitas ganas de atacar este campo).
E aínda que polo de agora son o novato dos novatos e só sei o máis "basiquísimo" deste fascinante mundo... aquí vai o meu primeiro video editado:
Trátase de imaxes que ía gravando cando podía sacala cámara durante a rodaxe da última película que fixemos dirixida por Jorge Algora
Como vedes, pouco máis fixen que cortar pegar e poñer unha musiquiña chula (ben howard). Foi gravado coa canon 550D e o 50mm 1.8 e editado co adobe premiere pro cs5.
Aquí tedes un avance do making of desta mesma película (neste si que saio jeje)
E o seguinte video foi gravado coa mesma cámara montada no oktokopter e estabilizado co after effects cs5 pro
É o faro de Touriñan. Recomendo ver o video a full hd (1080) e a pantalla completa.
Apertas!!
Mostrando entradas con la etiqueta interpretacion. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta interpretacion. Mostrar todas las entradas
lunes, 14 de noviembre de 2011
lunes, 28 de febrero de 2011
Á gran pantalla!
Moi boas!
Unha vez máis, esta entrada non vai sobre surf (lo siento Carlos), pero é que me apetecía compartir con vós unha noticia: Pois nada, que me colleron para rodar unha pelí!
Gravaremos en xuño e xullo e está baseada nunha comuna "hippie" que se formou en Nogueira de Muñiz nos anos 70/80. Vamos, que me ven "ao pelo", nunca mellor dito :)
Agora teño que deixar barba e pelo longo ata acabala rodaxe! xD
Está dirixida por Ignacio Vilar, (director de Pradolongo), e verase en tódolos cines de Galicia a finais deste ano e creo que tamén en Madrid e Barcelona, xa que a peli, que se gravará en galego, dobrarémola ao castelán e subtitularase en varios idiomas.
Sabíao dende fai un mes máis ou menos, pero un sempre tenta andar con pes de plomo con estas cousas por si se volven atrás, por se finalmente non vai adiante o proxecto...eu que sei. Outro factor é que un non acaba de creelo de todo!... ao principio costa un pouco asimilalo. De feito, cando o dire me comunicou en Santiago que era un dos actores da peli quedeime en plan: "aha, ... si si...interesante...que ben..."
De alí a un par de horas, só, no coche de camiño a casa xa me comezaba a entrar a risa floxa, despois cantaba e de vez en cando escapábaseme un berro como se fose nunha montaña rusa pero no coche e a dous por hora :)
En fin, que agora que xa o comezo a leer na prensa e vexo que todo vai vento en popa, comezo a crelo.
Aquí uns artigos:
Faro de vigo: Ignacio Vilar rescata as comunas
Cine por la red
Xornal.com: o cineasta Ignacio Vilar comeza no Piornedo a rodaxe de "Vilamor"
Artigo de Manuel Rivas
E bueno, xa que estamos co tema... aquí vai o anuncio do que vos falaba nesta entrada
Seino, hai un detalle un pouco absurdo... pero ao final quedou así :) Mira que non nos rimos co temiña... "Agora fago un furadiño na area e deixo o móbil enterrado, non?" "ocórresevos outro sitio onde metelo móbil?" xD
Bueno, por hoxe nada máis. A ver se despois subo algunha foto do baño de hoxe, que había unha dereita xeitosa que rompía cando lle apetecía.
Apertas!!
Unha vez máis, esta entrada non vai sobre surf (lo siento Carlos), pero é que me apetecía compartir con vós unha noticia: Pois nada, que me colleron para rodar unha pelí!
Gravaremos en xuño e xullo e está baseada nunha comuna "hippie" que se formou en Nogueira de Muñiz nos anos 70/80. Vamos, que me ven "ao pelo", nunca mellor dito :)
Agora teño que deixar barba e pelo longo ata acabala rodaxe! xD
Está dirixida por Ignacio Vilar, (director de Pradolongo), e verase en tódolos cines de Galicia a finais deste ano e creo que tamén en Madrid e Barcelona, xa que a peli, que se gravará en galego, dobrarémola ao castelán e subtitularase en varios idiomas.
Sabíao dende fai un mes máis ou menos, pero un sempre tenta andar con pes de plomo con estas cousas por si se volven atrás, por se finalmente non vai adiante o proxecto...eu que sei. Outro factor é que un non acaba de creelo de todo!... ao principio costa un pouco asimilalo. De feito, cando o dire me comunicou en Santiago que era un dos actores da peli quedeime en plan: "aha, ... si si...interesante...que ben..."
De alí a un par de horas, só, no coche de camiño a casa xa me comezaba a entrar a risa floxa, despois cantaba e de vez en cando escapábaseme un berro como se fose nunha montaña rusa pero no coche e a dous por hora :)
En fin, que agora que xa o comezo a leer na prensa e vexo que todo vai vento en popa, comezo a crelo.
Aquí uns artigos:
Faro de vigo: Ignacio Vilar rescata as comunas
Cine por la red
Xornal.com: o cineasta Ignacio Vilar comeza no Piornedo a rodaxe de "Vilamor"
Artigo de Manuel Rivas
E bueno, xa que estamos co tema... aquí vai o anuncio do que vos falaba nesta entrada
Owntheway from Mandeo Records on Vimeo.
Seino, hai un detalle un pouco absurdo... pero ao final quedou así :) Mira que non nos rimos co temiña... "Agora fago un furadiño na area e deixo o móbil enterrado, non?" "ocórresevos outro sitio onde metelo móbil?" xD
Bueno, por hoxe nada máis. A ver se despois subo algunha foto do baño de hoxe, que había unha dereita xeitosa que rompía cando lle apetecía.
Apertas!!
lunes, 17 de enero de 2011
Onte, 4m en Rostro. Misturando surf co audiovisual
Iso era o que marcaba windguru para onte pola mañá. Un día dos longos.
Pola mañá cediño tocou grabar coa luz do mencer un anuncio dun GPS. Supostamente un aparato tan chachi guay que me leva ata a praia máis recóndita para surfear ondas perdidas, alonxadas de toda civilización. Pois ben, diso se trataba. Grabar unha "chegada á praia" grazas ao aparatiño e coa conseguinte surfeada.
Levei ao equipo ata a praia de Rostro primeiro pola súa pureza en canto á ausencia de "ladrillo" e segundo porque co vento sur que zoaba... as ondas serían mellores.
Sabía que ía a ser un baño peleón, pero tiña esperanzas de que estivera algo ordenado. E finalmente non foi así a pesar do que poida parecer na foto. O canal parecía un río dos rápidos con olas cruzadas que viñan por todos lados.
Debido aos tempos de espera, ademais de disfrutalos entre risa e risa co magnífico equipo de Mandeo Records, aproveitei para ir olleando os picos e sacar algunha foto
O puntiño negro é unha gaivota.
(Ten moito ruído porque ao haber pouca luz tiven que tirar moito da ISO)
Despois de estar un cachazo co traxe posto grabando unhas secuencias en terra(que frrrrío), lanceime á auga a intentar coller algunha.
As ondas xa baixaran un pouquiño de tamaño pero aínda así deume tempo a coller dúas oliñas que me deron a miña dosis de adrenalina para esta semana que ven cargadiña de traballo.
Entre pitos e flautas déronnos ás 3 da tarde. Comimos un churrasquiño e tirei para Estorde onde me estaban esperando os rapaces/a para rematar un curso de surf (a golpe de xaneiro, uns valentes!)
Ah! certo, antes de chegar, paráronme uns señores de verde moi amables. Pedíronme a documentación, permiso de conducir... e dime:
-sabe el motivo de la parada?
-(eu pensaba: porque viña rápido? porque levo dúas tablas de iniciación na baca e 3 dentro do coche? polo sucio e revolto que o teño todo?) respondo: - Non (cunha cara de inocente que ao meu lado o osito de mimosín parecía un asesino en serie)
- Le paro a usted por tener la ITV caducada (e señalándome a pegatina do parabrisas)
- (me caaaagoentodoo! pero como me cazaches así al vuelo? pero como tes tanta vista condenado?.....) Anda! non me dera conta.
Despois de facer a denuncia volveu para o coche e cando ma entregou díxenlle:
"- E si che cambio a multa por un curso de surf?"
Sorriu, palpou as táboas que levaba na baca... e pensei: nada, agora ou me di que si, ou me multa por levar as tablas incorrectamente.
- Das cursos de surf?
- (buah, que me di que si, que me di que si...) Si si, de feito vou agora a traballar...
- (pausa)..... pff... Que che vou a dicir? (con sorriso amable todo hai que dicilo)
- A multa xa está posta verdade?
asentiu coa cabeza e despedímonos coa sensación de que algo bonito puido ter comezado...pero que se quedou en un "ataloguiño, graciñas..." e en 200 euros de multa.
Apertas!!
Pola mañá cediño tocou grabar coa luz do mencer un anuncio dun GPS. Supostamente un aparato tan chachi guay que me leva ata a praia máis recóndita para surfear ondas perdidas, alonxadas de toda civilización. Pois ben, diso se trataba. Grabar unha "chegada á praia" grazas ao aparatiño e coa conseguinte surfeada.
Levei ao equipo ata a praia de Rostro primeiro pola súa pureza en canto á ausencia de "ladrillo" e segundo porque co vento sur que zoaba... as ondas serían mellores.
Sabía que ía a ser un baño peleón, pero tiña esperanzas de que estivera algo ordenado. E finalmente non foi así a pesar do que poida parecer na foto. O canal parecía un río dos rápidos con olas cruzadas que viñan por todos lados.
Debido aos tempos de espera, ademais de disfrutalos entre risa e risa co magnífico equipo de Mandeo Records, aproveitei para ir olleando os picos e sacar algunha foto
O puntiño negro é unha gaivota.
(Ten moito ruído porque ao haber pouca luz tiven que tirar moito da ISO)
Despois de estar un cachazo co traxe posto grabando unhas secuencias en terra(que frrrrío), lanceime á auga a intentar coller algunha.
As ondas xa baixaran un pouquiño de tamaño pero aínda así deume tempo a coller dúas oliñas que me deron a miña dosis de adrenalina para esta semana que ven cargadiña de traballo.
Entre pitos e flautas déronnos ás 3 da tarde. Comimos un churrasquiño e tirei para Estorde onde me estaban esperando os rapaces/a para rematar un curso de surf (a golpe de xaneiro, uns valentes!)
Ah! certo, antes de chegar, paráronme uns señores de verde moi amables. Pedíronme a documentación, permiso de conducir... e dime:
-sabe el motivo de la parada?
-(eu pensaba: porque viña rápido? porque levo dúas tablas de iniciación na baca e 3 dentro do coche? polo sucio e revolto que o teño todo?) respondo: - Non (cunha cara de inocente que ao meu lado o osito de mimosín parecía un asesino en serie)
- Le paro a usted por tener la ITV caducada (e señalándome a pegatina do parabrisas)
- (me caaaagoentodoo! pero como me cazaches así al vuelo? pero como tes tanta vista condenado?.....) Anda! non me dera conta.
Despois de facer a denuncia volveu para o coche e cando ma entregou díxenlle:
"- E si che cambio a multa por un curso de surf?"
Sorriu, palpou as táboas que levaba na baca... e pensei: nada, agora ou me di que si, ou me multa por levar as tablas incorrectamente.
- Das cursos de surf?
- (buah, que me di que si, que me di que si...) Si si, de feito vou agora a traballar...
- (pausa)..... pff... Que che vou a dicir? (con sorriso amable todo hai que dicilo)
- A multa xa está posta verdade?
asentiu coa cabeza e despedímonos coa sensación de que algo bonito puido ter comezado...pero que se quedou en un "ataloguiño, graciñas..." e en 200 euros de multa.
Apertas!!
viernes, 17 de diciembre de 2010
vai de anuncios...
Póñovos en antecedentes... bueno, mellor que o faga Dani jeje.
A rodaxe comezaba o día 27 de novembro, e o día anterior tiña función de teatro (Volpone) con Talía en Riveira. Ao acabar a función, entre desmonte da escenografía, transporte, pasar por Santiago etc... tiña previsto chegar a casa ás 3:30 da noite aproximadamente
O tema é que estábamos a punto de vestirnos para comezar a función a iso das 20:30 cando me chaman da productora e me din:
- Hola Rubén, mañana empezamos el rodaje...
- Seino :) (sorride cando faledes por teléfono porque se nota moito :)
- Tienes que estar en Cariño (cerca de Ortigueira, outra punta de Galicia) a las 07:00 de la mañana...
-...
-... Rubén?...
- :O
- Hola?
-... Coooooooooooomooo?? pero... se tardo 3 horas en chegar dende a miña casa! en canto chegue da función xa teño que marchar para aí! imposible... o sono obrigarame a parar nalgunha estación de servicio a durmir e chego tarde á rodaxe... Non chego nin de coña.
(a transcrición da conversa non é textual, pero máis ou menos)
Ao final, atopamos solución. En canto acabámola función, recollinme e arranquei para Santiago. Alí estábame esperando un taxi para levarme ata Cariño. A iso das 2:30 cheguei ao hotel onde se hospedaba todo o equipo. Durmimos unhas pouquiñas horas, e parriba! a rodar!
Nunca traballara nun proxecto no que se rodase en cine. Por primeira vez escoitábase antes de cada toma iso de: motoreees.... (trrrrrrrrrrrr)... acción!
Durante 3 días de rodaxe nin me acordo de tódolos sitios nos que estivemos. Pero pateámonos Galicia de arriba abaixo: Cariño, Ortigueira, Outariz (Ourense), Razo...
Pasámolo xenial. Houbo tempo para charlas, risas, copas, frio, frío, frrrrrrríiioo e máis frío.
Cando todos estaban abrigados como se estivesen na neve (a cero ou un par de grados) Lucía (a outra actriz) e eu, tíñamos que estar en manga corta e simulando que disfrutábamos de las cálidas temperaturas veraniegas de Galicia, mojándonos disfrutando bajo la lluvia...
Ah! e comendo cubitos de xeo para non botar vaho pola boca. (A min non me funcionaba, tiña que grabar sen respirar) e eu aínda teño o meu texido adiposo, pero Lucía case nos morre alí tesa.
O equipo portouse xenial. Entre toma e toma abalanzábanse sobre nós cubríndonos de mantas e traéndonos cousiñas quentes. É xenial todo o mimo que se nota nas rodaxes.
Sempre se crea un bo rollo tremendo. Porque, aínda que sexan poucos días, son moi intensos. Almorzando, traballando, comendo, ceando, de copas, nos hoteis, moitos tempos mortos de cháchara...
Todo isto fai que, cando días despois, te volves a atopar a algún dos compañeiros... o saúdes cun forte abrazo.
Bueno... pois despois de 3 largos días (catro para eles), rodouse por completo o anuncio (de 45 segundos) no que.... trrrr...sorpresa sorpresaaaa.. apenas se me ve!!!!! jajaja
Teredes que adiviñarme...
Acertástedes, o pelo, os pés, e o brazo eran meus! sodes uns máquinas. Xusto! o coche tamén o conducía eu! matricula de honor para quen o dixo!
Pero bueno, como dixo o outro... "o conto é que che pajen"
En publicidade vou a coller o síndrome do actor desmembrado, xa que nestoutro, que en principio ía a facer de ingeniero, puxéronme de barman. Eu non sei vos, pero a min paréceme unha interpretación maxistral. O pelo fala por si solo xD
Hala, a tomarse a vida con humor amigos!
Apertas fortes para todos!!!
A rodaxe comezaba o día 27 de novembro, e o día anterior tiña función de teatro (Volpone) con Talía en Riveira. Ao acabar a función, entre desmonte da escenografía, transporte, pasar por Santiago etc... tiña previsto chegar a casa ás 3:30 da noite aproximadamente
O tema é que estábamos a punto de vestirnos para comezar a función a iso das 20:30 cando me chaman da productora e me din:
- Hola Rubén, mañana empezamos el rodaje...
- Seino :) (sorride cando faledes por teléfono porque se nota moito :)
- Tienes que estar en Cariño (cerca de Ortigueira, outra punta de Galicia) a las 07:00 de la mañana...
-...
-... Rubén?...
- :O
- Hola?
-... Coooooooooooomooo?? pero... se tardo 3 horas en chegar dende a miña casa! en canto chegue da función xa teño que marchar para aí! imposible... o sono obrigarame a parar nalgunha estación de servicio a durmir e chego tarde á rodaxe... Non chego nin de coña.
(a transcrición da conversa non é textual, pero máis ou menos)
Ao final, atopamos solución. En canto acabámola función, recollinme e arranquei para Santiago. Alí estábame esperando un taxi para levarme ata Cariño. A iso das 2:30 cheguei ao hotel onde se hospedaba todo o equipo. Durmimos unhas pouquiñas horas, e parriba! a rodar!
Nunca traballara nun proxecto no que se rodase en cine. Por primeira vez escoitábase antes de cada toma iso de: motoreees.... (trrrrrrrrrrrr)... acción!
Durante 3 días de rodaxe nin me acordo de tódolos sitios nos que estivemos. Pero pateámonos Galicia de arriba abaixo: Cariño, Ortigueira, Outariz (Ourense), Razo...
Pasámolo xenial. Houbo tempo para charlas, risas, copas, frio, frío, frrrrrrríiioo e máis frío.
Cando todos estaban abrigados como se estivesen na neve (a cero ou un par de grados) Lucía (a outra actriz) e eu, tíñamos que estar en manga corta e simulando que disfrutábamos de las cálidas temperaturas veraniegas de Galicia, mojándonos disfrutando bajo la lluvia...
Ah! e comendo cubitos de xeo para non botar vaho pola boca. (A min non me funcionaba, tiña que grabar sen respirar) e eu aínda teño o meu texido adiposo, pero Lucía case nos morre alí tesa.
O equipo portouse xenial. Entre toma e toma abalanzábanse sobre nós cubríndonos de mantas e traéndonos cousiñas quentes. É xenial todo o mimo que se nota nas rodaxes.
Sempre se crea un bo rollo tremendo. Porque, aínda que sexan poucos días, son moi intensos. Almorzando, traballando, comendo, ceando, de copas, nos hoteis, moitos tempos mortos de cháchara...
Todo isto fai que, cando días despois, te volves a atopar a algún dos compañeiros... o saúdes cun forte abrazo.
Bueno... pois despois de 3 largos días (catro para eles), rodouse por completo o anuncio (de 45 segundos) no que.... trrrr...sorpresa sorpresaaaa.. apenas se me ve!!!!! jajaja
Teredes que adiviñarme...
Acertástedes, o pelo, os pés, e o brazo eran meus! sodes uns máquinas. Xusto! o coche tamén o conducía eu! matricula de honor para quen o dixo!
Pero bueno, como dixo o outro... "o conto é que che pajen"
En publicidade vou a coller o síndrome do actor desmembrado, xa que nestoutro, que en principio ía a facer de ingeniero, puxéronme de barman. Eu non sei vos, pero a min paréceme unha interpretación maxistral. O pelo fala por si solo xD
Hala, a tomarse a vida con humor amigos!
Apertas fortes para todos!!!
miércoles, 10 de noviembre de 2010
Mañá actuaremos en...
Pontevedra, pasado en Laracha e despois de pasado en Ponteceso.
Por se a alguén lle interesa:
1ª xoves función escolar pola mañá
2ª xoves para todo o público ás 21:00 no teatro principal de Pontevedra
3ª venres funcion escolar pola mañá (again)
4ª venres función ás 21:00 na casa da cultura de Laracha
5ª Sábado función ás 22:30 na casa da cultura de Ponteceso
Por se a alguén lle interesa:
1ª xoves función escolar pola mañá
2ª xoves para todo o público ás 21:00 no teatro principal de Pontevedra
3ª venres funcion escolar pola mañá (again)
4ª venres función ás 21:00 na casa da cultura de Laracha
5ª Sábado función ás 22:30 na casa da cultura de Ponteceso
sábado, 23 de octubre de 2010
Incrustado nunha peli
Para ver o video FAI CLICK AQUÍ
Unha desas noites santiaguesas, de risas, na casa do amigo FRAN ZEIBE, puxémonos a grabar unhas secuencias intentando copiar ao Ryan Gosling. Xa nos apetecía facer a segunda entrega de: Cromas chorras II
Pasamos un par de horas partíndonos de risa, porque, entre outras cousas, en tódalas secuencias nas que me vedes, estaba mirando e falándolle a unha persiana. E na última escena... bueno, mirádea e xa vos facedes unha idea xD
Grabando non estaríamos máis de un par de horas, pero despois o traballo de postproducción que se pegou Fran si que foi lindo. Non sei cantas horas traballou, pero...seguro que MOITAS.
Non é tan simple "eliminar" a un actor dunha imaxe, tapalo coa miña, facerme encaixar en voz e igualarme a cor ata que pareza que estou falando con Rachel McAdams.
Unha desas noites santiaguesas, de risas, na casa do amigo FRAN ZEIBE, puxémonos a grabar unhas secuencias intentando copiar ao Ryan Gosling. Xa nos apetecía facer a segunda entrega de: Cromas chorras II
Pasamos un par de horas partíndonos de risa, porque, entre outras cousas, en tódalas secuencias nas que me vedes, estaba mirando e falándolle a unha persiana. E na última escena... bueno, mirádea e xa vos facedes unha idea xD
Grabando non estaríamos máis de un par de horas, pero despois o traballo de postproducción que se pegou Fran si que foi lindo. Non sei cantas horas traballou, pero...seguro que MOITAS.
Non é tan simple "eliminar" a un actor dunha imaxe, tapalo coa miña, facerme encaixar en voz e igualarme a cor ata que pareza que estou falando con Rachel McAdams.
martes, 19 de octubre de 2010
Funcións e articulillo
Moi boas!
Para non darvos a lata colgando unha entrada con cada función que vaiamos a ter... xa vos anuncio aquí as que nos quedan ata fin de mes:
- Mañá mércores, actuamos no Salon Teatro, en Santiago de Compostela ás 23:15
- Venres 22 de Outubro, en Milladoiro (Casa da cultura)
- Sábado 23 de Outubro, en Carballo (Pazo da cultura) ás 21:00
-Tamén vos recomendo moitísimo ir a ver "Palabras encadeadas" tamén de Talía teatro, o domingo 31 ás 20:30. Para min é a mellor obra que vin. Así, con un par. Será no forum metropolitano en Coruña
Mais información na páxina de Talia: taliateatro.es
Cambiando de tercio, o outro día publicaron un mini artículo na voz de galicia dunha minientrevista que me fixeron mentres acababa o último mural. Graciñas Eduardo! A entrevista non foi grabada polo que as respostas non son textuais. Sei que é imposible transcribir unha entrevista de memoria ou anotando nun caderno, por iso lle resto toda importancia e culpa ao entrevistador! que, por certo, foi super amable e agradable. Pero, por matizar, por exemplo, o titular non foi dito por min textualmente. Só durante a conversación comentei que vivir das afeccións era un luxo, pero é distinto a rematar a frase con un "que eu teño" non sei. "Cositas" sen importancia pero coas que non me sinto identificado.
Pero de todas formas, agradécese tremendamente o artículo. Toda publicidade é benvida ;) Podedes lelo facendo click AQUÍ
E buscando este, atopei outro! (click AQUÍ ) do que non tiña constancia, dun concurso de fotografía no que quedei finalista coa foto de "pescando estrelas" e que se expuxo no faro de Fisterra :) O gañador foi Juan louro, do blog que teño linkado "ézaro en fotos"
Apertas forteeeeeess!!!
Para non darvos a lata colgando unha entrada con cada función que vaiamos a ter... xa vos anuncio aquí as que nos quedan ata fin de mes:
- Mañá mércores, actuamos no Salon Teatro, en Santiago de Compostela ás 23:15
- Venres 22 de Outubro, en Milladoiro (Casa da cultura)
- Sábado 23 de Outubro, en Carballo (Pazo da cultura) ás 21:00
-Tamén vos recomendo moitísimo ir a ver "Palabras encadeadas" tamén de Talía teatro, o domingo 31 ás 20:30. Para min é a mellor obra que vin. Así, con un par. Será no forum metropolitano en Coruña
Mais información na páxina de Talia: taliateatro.es
Cambiando de tercio, o outro día publicaron un mini artículo na voz de galicia dunha minientrevista que me fixeron mentres acababa o último mural. Graciñas Eduardo! A entrevista non foi grabada polo que as respostas non son textuais. Sei que é imposible transcribir unha entrevista de memoria ou anotando nun caderno, por iso lle resto toda importancia e culpa ao entrevistador! que, por certo, foi super amable e agradable. Pero, por matizar, por exemplo, o titular non foi dito por min textualmente. Só durante a conversación comentei que vivir das afeccións era un luxo, pero é distinto a rematar a frase con un "que eu teño" non sei. "Cositas" sen importancia pero coas que non me sinto identificado.
Pero de todas formas, agradécese tremendamente o artículo. Toda publicidade é benvida ;) Podedes lelo facendo click AQUÍ
E buscando este, atopei outro! (click AQUÍ ) do que non tiña constancia, dun concurso de fotografía no que quedei finalista coa foto de "pescando estrelas" e que se expuxo no faro de Fisterra :) O gañador foi Juan louro, do blog que teño linkado "ézaro en fotos"
Apertas forteeeeeess!!!
viernes, 15 de octubre de 2010
Volpone no Principal
Amigoos!!!
Hoxe desvírgome no teatro principal, en santiago de Compostela ás 21:00!
Teño un papel pequeniño de todo... pero mellor así!! chégame abondo jaja.
Xa empezan, por momentos, a cosquillear formiguiñas polo estómago, que guay... había tempo que non me pasaba.
Se alguén vai... por alí nos veremos! que despois haberá que tomar algo
apertaaaaaa!!!
Hoxe desvírgome no teatro principal, en santiago de Compostela ás 21:00!
Teño un papel pequeniño de todo... pero mellor así!! chégame abondo jaja.
Xa empezan, por momentos, a cosquillear formiguiñas polo estómago, que guay... había tempo que non me pasaba.
Se alguén vai... por alí nos veremos! que despois haberá que tomar algo
apertaaaaaa!!!
domingo, 10 de octubre de 2010
Amor ansioso...
...é o título dunha das últimas curtas nas que participei. Non sei se lembrarás, xa que non fai moito colguei o trailer do making off feito por Gutier Rolan (CLICK AQUÍ).
E agora comparto con vós o trailer da curta; dirixida por Sergio Pena.
Anda, por certo, acabo de lembrar que fai tempo mandáranos Gutier un cachiño do making off. Aquí volo deixo tamén :)
Que teñades un moi bo domingo, e se non surfeades, ide a ver o mar aos cantís que onte polo menos foi un auténtico espectáculo.
Unha aperta forte!
E agora comparto con vós o trailer da curta; dirixida por Sergio Pena.
Amor Ansioso Trailer from sergio pena on Vimeo.
Anda, por certo, acabo de lembrar que fai tempo mandáranos Gutier un cachiño do making off. Aquí volo deixo tamén :)
Making of Amor ansioso - Peza 01: Mimo from Gutier Rolán on Vimeo.
Que teñades un moi bo domingo, e se non surfeades, ide a ver o mar aos cantís que onte polo menos foi un auténtico espectáculo.
Unha aperta forte!
martes, 21 de septiembre de 2010
Un trailer dun making of
O noso artista audiovisual Gutier Rolán acaba de colgarme no facebook un avance dun making of dunha das curtas nas que actuamos este verán... e gustoume moito!
Aquí o comparto con vós
Por certo, a modo anecdótico, hoxe estou escribindo aquí de milagre. Ía pola mañá de camiño a Ourense a unha rodaxe cando, POLA AUTOPISTA, con néboa espesa, me cruzo con un coche vermello que viña en dirección contraria a toda velocidade. Eu ía, aínda non sei porque, detrás dun camión. Non sei porque non estaba adiantando nese momento... deixarémoslle o asunto a Iker Jimenez.
Unha aperta forte e...hoxe máis que nunca...CARPE DIEM!!
Aquí o comparto con vós
Teaser making of Amor ansioso from Aira Studio on Vimeo.
Por certo, a modo anecdótico, hoxe estou escribindo aquí de milagre. Ía pola mañá de camiño a Ourense a unha rodaxe cando, POLA AUTOPISTA, con néboa espesa, me cruzo con un coche vermello que viña en dirección contraria a toda velocidade. Eu ía, aínda non sei porque, detrás dun camión. Non sei porque non estaba adiantando nese momento... deixarémoslle o asunto a Iker Jimenez.
Unha aperta forte e...hoxe máis que nunca...CARPE DIEM!!
sábado, 11 de septiembre de 2010
Novedades e Pepinazooo!!
Moi boas!
Pequenos cambios na vida. Curviñas divertidas que van aparecendo na estrada e un trata de disfrutalas ao máximo sin pensar moito na seguinte curva. Co único airbag de levar un par de cartas na manga por se hai que cambiar de camiño. Pero sempre cara adiante. Vento en popa a toda vela.
A finais da semana que ven a miña nova residencia será en Santiago de Compostela. Motivo? Pois que dende finais de agosto comecei a traballar para unha compañía de teatro que se chama "Talía" e os ensaios son tódolos días (menos fins de semana) en Milladoiro.
Estamos cun proxecto que se chama Volpone e que estrearemos o 15 de Outubro. Avisados estaredes :)
Outra novidade, máis "pequeniña", é que vendín todo o equipo fotográfico para collerme un mellor. Polo de agora só me chegou o teleobxectivo, pero morro de ganas por facerme co resto do equipo que me propuxen.
Preséntovos ao meu novo pepino!
(disculpade a calidade das fotos, pero é que non teño cámara... foron feitas co mobil)
É un Sigma 50-500. Despois de 2 semanas estudiando distintas posibilidades...non atopei nada mellor relación calidade/precio. A ver se son verdade tódalas virguerías que se falan del por internet.
E espero poder colgar en breves novos cortos, murais e fotos que quedaron no tinteiro.
Apertas a todos e desculpade de novo polo blogabandono!
Pequenos cambios na vida. Curviñas divertidas que van aparecendo na estrada e un trata de disfrutalas ao máximo sin pensar moito na seguinte curva. Co único airbag de levar un par de cartas na manga por se hai que cambiar de camiño. Pero sempre cara adiante. Vento en popa a toda vela.
A finais da semana que ven a miña nova residencia será en Santiago de Compostela. Motivo? Pois que dende finais de agosto comecei a traballar para unha compañía de teatro que se chama "Talía" e os ensaios son tódolos días (menos fins de semana) en Milladoiro.
Estamos cun proxecto que se chama Volpone e que estrearemos o 15 de Outubro. Avisados estaredes :)
Outra novidade, máis "pequeniña", é que vendín todo o equipo fotográfico para collerme un mellor. Polo de agora só me chegou o teleobxectivo, pero morro de ganas por facerme co resto do equipo que me propuxen.
Preséntovos ao meu novo pepino!
(disculpade a calidade das fotos, pero é que non teño cámara... foron feitas co mobil)
É un Sigma 50-500. Despois de 2 semanas estudiando distintas posibilidades...non atopei nada mellor relación calidade/precio. A ver se son verdade tódalas virguerías que se falan del por internet.
E espero poder colgar en breves novos cortos, murais e fotos que quedaron no tinteiro.
Apertas a todos e desculpade de novo polo blogabandono!
miércoles, 21 de abril de 2010
Pintando en Coruña...
...a ritmo de Morgan Heritage
Esta semana atópome en Coruña pintando un mural ao lado da praza de Pontevedra. Na rúa Cordelería, xunto ao hotel Zenit. Hoxe foi o segundo día de traballo e a cousa vai tal que así...
(estou preparando un video stop motion con este mural tamén)
Mañá seica chove así que no lugar de seguir con este (que lle quedará día e medio de traballo) sigo dentro do local no que farei unha posta de sol con dúas siluetas. Se te queres pasar tomámoslle un café.
É o primeiro mural que pinto "en público", na rúa, e, polo que vexo, é unha cousa moi positiva a nivel "promosión". Onte o promotor da obra do lado "fichoume" para pintar dentro cando acaben; e hoxe tamén se mostrou interesada a encargada dunha perruquería que está moi preto. A ver se saen adiante! Tamén farei outro nun pub que se chama Habana Vieja, cerca do Milenium, no paseo marítimo. Mantereivos informados. E o "proxecto grande" do que non vos quero falar moito ata que non vexa todo ben firmadiño, segue indo vento en popa.
A verdade é que estou moi contento. A nivel "actoral" tamén hai novas. Hai 3 curtas máis nas que vou actuar, e seleccionaron a de "momentos captados.." no festival de curtas de Sada. Estarán coas proxeccións de curtas dende hoxe ata o Sábado ás 20:30, que será a entrega de premios na casa de cultura de Sada. Se vos apetece ir xa sabedes, estades convidados :)
Unha aperta e disculpade o retraso na actualización!
Un saúdo a Jorge! sae do anonimato! sabemos que nos les! ;)
Esta semana atópome en Coruña pintando un mural ao lado da praza de Pontevedra. Na rúa Cordelería, xunto ao hotel Zenit. Hoxe foi o segundo día de traballo e a cousa vai tal que así...
(estou preparando un video stop motion con este mural tamén)
Mañá seica chove así que no lugar de seguir con este (que lle quedará día e medio de traballo) sigo dentro do local no que farei unha posta de sol con dúas siluetas. Se te queres pasar tomámoslle un café.
É o primeiro mural que pinto "en público", na rúa, e, polo que vexo, é unha cousa moi positiva a nivel "promosión". Onte o promotor da obra do lado "fichoume" para pintar dentro cando acaben; e hoxe tamén se mostrou interesada a encargada dunha perruquería que está moi preto. A ver se saen adiante! Tamén farei outro nun pub que se chama Habana Vieja, cerca do Milenium, no paseo marítimo. Mantereivos informados. E o "proxecto grande" do que non vos quero falar moito ata que non vexa todo ben firmadiño, segue indo vento en popa.
A verdade é que estou moi contento. A nivel "actoral" tamén hai novas. Hai 3 curtas máis nas que vou actuar, e seleccionaron a de "momentos captados.." no festival de curtas de Sada. Estarán coas proxeccións de curtas dende hoxe ata o Sábado ás 20:30, que será a entrega de premios na casa de cultura de Sada. Se vos apetece ir xa sabedes, estades convidados :)
Unha aperta e disculpade o retraso na actualización!
Un saúdo a Jorge! sae do anonimato! sabemos que nos les! ;)
viernes, 12 de marzo de 2010
Desculpa o retraso!
10 días sen actualizar, mimadriña. Perdona! E non é por falta de cousas que contar, senon todo o contrario. Non tiven tempo para nada. Para que te fagas unha idea, a semana pasada fixen 1000 km sen saír de Galicia. En fin.
Aquí vai unha entrada longa a modo de pupurri.
En canto ao relacionado coa interpretación, fixen un par de castings (Vigo e Coruña), unha curtametraxe (A Estrada) e un anuncio para Estrella Galicia (Pastoriza, Lugo).
A curta chámase "Estadea" e é a segunda curtametraxe do director Pablo Cacheda. Co que fixen o de "momentos captados dunha realidade xa inexistente" (título pequeno)
Ata agora só colgara o trailer, pero aquí tes a curta completa.
Esta curta foi feita sen apenas presuposto, pero mercoulla a tvg para emitir en ondacurta e co que lle pagaron costeouse gran parte do segundo corto.
En canto acabou a rodaxe, fun a por Marta a Santiago...
e tiramos para Pastoriza, onde grabariamos o día seguinte o anuncio para estrella galicia con Luis Moya.
E parecía pequeno o home. Di miña nai: diola, sempre se ve aí encollidiño no coche...
É un home simpático a rabiar. A alegría da rodaxe. Humilde, amable e con coñas todo o rato.
Este galego fíxose moi coñecido por frases como "trata de arrancarlo por dios, carlos trata de arrancarlo!!" ou "ojoderechalarga rasanteiquierda arrás!" (que non é arrás, senon ras) pero en realidade, para quen non o sepa este home leva ás súas costas dous mundiales, 4 subcampeonatos do mundo e 5 terceiros postos entre outras cousas como unha travesía a nado cruzando o estreito de Xibraltar con fins benéficos.
A raíz da súa curiosa e rápida forma de falar, surxiron moitos imitadores. Destacar esta broma dun que se fai pasar por Luis pedindo un taxi. Non ten desperdicio
Neste video podemos ver a animalada de información que teñen que procesar os dous (piloto e copiloto) durante un tramo.
A pesar dos logros de Carlos Sainz e Luis Moya, por todos é sabido que tiveron moi mala sorte, sen a cal terían gañando máis mundiais. No final do anterior video, por exemplo, vese como atropellan unha ovella 185 km por hora, o que os deixou sen potencia no coche e sen frenos. Aínda así seguiron para diante acabando o tramo pero perdendo a victoria.
E neste, vemos como se lles estropea o coche a 700 metros de gañar un mundial. Onde se fixo famosa a frase de "trata de arrancarlo". A verdade é que se vedes o video completo chégase a sentir tal impotencia que che deixa mal o corpo. Tamén me chama atención Carlos, que parece que ten orchata correndo polas venas, mimadriña que temple.
Despois hai outros pilotos que atropellan cabalos e só perden 26 segundos de tramo. Espectacular
="always" allowfullscreen="true" width="640" height="505">
Jolín, perdoa por abusar de tanto video, pero un empeza a rebuscar por youtube e atopanse cousas moi curiosas! mirade que coche!
Bueno, (volvendo ao tema da rodaxe do anuncio) decía Fernando Fernán Gomez: a los actores nos pagan por esperar. E certo é que das 12 horas que debimos pasar alí, fixemos falta 3. Nese tempo de espera collín a cámara pero non parecía un sitio moi apropiado para as fotos, xa que pouco máis que asfalto, rodas e coches abarcaban o campo visual. Nada mellor que iso para intentar buscar algunha posibilidade.
Esta foi sacada coa cámara do revés, cazando a Marta a través do reflexo dunha mesa onde estaban pegadas esas letras en vinilo branco.
Esta escapando dos camións do fondo, asfalto, cables...
Por certo. A ver se adiviñades con que cámara se grabou o anuncio...
A de video que vedes foi a que empregaban para o making off, e coa de fotos (unha canon D7) foi coa que grabaron todo o que sairá na tv. Acabaremos facendo películas cos móbiles. Isto é incrible.
Aquí vese todo o despliegue de sticos para facer rebotar a luz solar e iluminar o interior do coche. Falando de iluminación, cando estábamos grabando en interiores, escoitouse unha explosión e foi que rebentou unha bombilla e a lente dun foco de 12.000 watios que se usa para simular a luz do sol que entra polas ventás. Rápidamente adiviñamos quen era o dono do aparato porque foi o que máis rápido empalideceu. De alí a un rato, cando comezaba a saír do shock, non podía parar de decir: no puede ser, no puede ser, no puede ser... E é que , só a lente do foco costou 9000 euros. As cifras en euros neste mundillo do audiovisual son para caer sentado coa risa.
Bueno, e para rematar con esta entrada pupurri, gustaríame que lle pegárades un vistazo a este video producido e dirixido por FRAN ZEIBE (O amigo que me fixo o videobook). Agredecerá que comentedes as imaxes que menos e máis vos gustan e digades que opinión vos merece. Non tardará en estrear a curta da que proveñen todas estas imaxes.
Espero que vos guste.
Unha aperta a todos e que pasedes un moi bo finde!!
Aquí vai unha entrada longa a modo de pupurri.
En canto ao relacionado coa interpretación, fixen un par de castings (Vigo e Coruña), unha curtametraxe (A Estrada) e un anuncio para Estrella Galicia (Pastoriza, Lugo).
A curta chámase "Estadea" e é a segunda curtametraxe do director Pablo Cacheda. Co que fixen o de "momentos captados dunha realidade xa inexistente" (título pequeno)
Ata agora só colgara o trailer, pero aquí tes a curta completa.
Momentos captados dunha realidade xa inexistente (SUB ESP) from Pablo Cacheda de Paz on Vimeo.
Esta curta foi feita sen apenas presuposto, pero mercoulla a tvg para emitir en ondacurta e co que lle pagaron costeouse gran parte do segundo corto.
En canto acabou a rodaxe, fun a por Marta a Santiago...
e tiramos para Pastoriza, onde grabariamos o día seguinte o anuncio para estrella galicia con Luis Moya.
E parecía pequeno o home. Di miña nai: diola, sempre se ve aí encollidiño no coche...
É un home simpático a rabiar. A alegría da rodaxe. Humilde, amable e con coñas todo o rato.
Este galego fíxose moi coñecido por frases como "trata de arrancarlo por dios, carlos trata de arrancarlo!!" ou "ojoderechalarga rasanteiquierda arrás!" (que non é arrás, senon ras) pero en realidade, para quen non o sepa este home leva ás súas costas dous mundiales, 4 subcampeonatos do mundo e 5 terceiros postos entre outras cousas como unha travesía a nado cruzando o estreito de Xibraltar con fins benéficos.
A raíz da súa curiosa e rápida forma de falar, surxiron moitos imitadores. Destacar esta broma dun que se fai pasar por Luis pedindo un taxi. Non ten desperdicio
Neste video podemos ver a animalada de información que teñen que procesar os dous (piloto e copiloto) durante un tramo.
A pesar dos logros de Carlos Sainz e Luis Moya, por todos é sabido que tiveron moi mala sorte, sen a cal terían gañando máis mundiais. No final do anterior video, por exemplo, vese como atropellan unha ovella 185 km por hora, o que os deixou sen potencia no coche e sen frenos. Aínda así seguiron para diante acabando o tramo pero perdendo a victoria.
E neste, vemos como se lles estropea o coche a 700 metros de gañar un mundial. Onde se fixo famosa a frase de "trata de arrancarlo". A verdade é que se vedes o video completo chégase a sentir tal impotencia que che deixa mal o corpo. Tamén me chama atención Carlos, que parece que ten orchata correndo polas venas, mimadriña que temple.
Despois hai outros pilotos que atropellan cabalos e só perden 26 segundos de tramo. Espectacular
="always" allowfullscreen="true" width="640" height="505">
Jolín, perdoa por abusar de tanto video, pero un empeza a rebuscar por youtube e atopanse cousas moi curiosas! mirade que coche!
Bueno, (volvendo ao tema da rodaxe do anuncio) decía Fernando Fernán Gomez: a los actores nos pagan por esperar. E certo é que das 12 horas que debimos pasar alí, fixemos falta 3. Nese tempo de espera collín a cámara pero non parecía un sitio moi apropiado para as fotos, xa que pouco máis que asfalto, rodas e coches abarcaban o campo visual. Nada mellor que iso para intentar buscar algunha posibilidade.
Esta foi sacada coa cámara do revés, cazando a Marta a través do reflexo dunha mesa onde estaban pegadas esas letras en vinilo branco.
Esta escapando dos camións do fondo, asfalto, cables...
Por certo. A ver se adiviñades con que cámara se grabou o anuncio...
A de video que vedes foi a que empregaban para o making off, e coa de fotos (unha canon D7) foi coa que grabaron todo o que sairá na tv. Acabaremos facendo películas cos móbiles. Isto é incrible.
Aquí vese todo o despliegue de sticos para facer rebotar a luz solar e iluminar o interior do coche. Falando de iluminación, cando estábamos grabando en interiores, escoitouse unha explosión e foi que rebentou unha bombilla e a lente dun foco de 12.000 watios que se usa para simular a luz do sol que entra polas ventás. Rápidamente adiviñamos quen era o dono do aparato porque foi o que máis rápido empalideceu. De alí a un rato, cando comezaba a saír do shock, non podía parar de decir: no puede ser, no puede ser, no puede ser... E é que , só a lente do foco costou 9000 euros. As cifras en euros neste mundillo do audiovisual son para caer sentado coa risa.
Bueno, e para rematar con esta entrada pupurri, gustaríame que lle pegárades un vistazo a este video producido e dirixido por FRAN ZEIBE (O amigo que me fixo o videobook). Agredecerá que comentedes as imaxes que menos e máis vos gustan e digades que opinión vos merece. Non tardará en estrear a curta da que proveñen todas estas imaxes.
Espero que vos guste.
Unha aperta a todos e que pasedes un moi bo finde!!
miércoles, 20 de enero de 2010
O meu primeiro videobook
Onte FRAN ZEIBE rematou a primeira versión do meu videobook.
O videobook é unha ferramenta impresicindible para un actor ou para alguén que lle gustaría selo. Digamos que é o anexo ideal do currículum (xunto con un par de fotos). Trátase de un video-resumo no que se inclúen imaxes actuando en distintas situacións e diferentes rexistros para que o director de turno se faga unha idea dos perfiles que podes dar. Non debería durar moito máis de 2 minutos.
Retraseime moito na elaboración do mesmo porque sempre me atopaba nunha situación na que estaba pendiente de recibir algún material de algo que fixera. E cando ese material chegaba, xa fixera outras cousas das que aínda non tiña imaxes. Por iso dende que empecei, estiven esperando a "ter todo". Agora por exemplo, faltan unhas imaxes chulas do último anuncio que grabei e dun video cabecera dun programa no que empregaron uns efectos especiais chulos. Pero claro, se espero por eles...
Espero que vos guste
O videobook é unha ferramenta impresicindible para un actor ou para alguén que lle gustaría selo. Digamos que é o anexo ideal do currículum (xunto con un par de fotos). Trátase de un video-resumo no que se inclúen imaxes actuando en distintas situacións e diferentes rexistros para que o director de turno se faga unha idea dos perfiles que podes dar. Non debería durar moito máis de 2 minutos.
Retraseime moito na elaboración do mesmo porque sempre me atopaba nunha situación na que estaba pendiente de recibir algún material de algo que fixera. E cando ese material chegaba, xa fixera outras cousas das que aínda non tiña imaxes. Por iso dende que empecei, estiven esperando a "ter todo". Agora por exemplo, faltan unhas imaxes chulas do último anuncio que grabei e dun video cabecera dun programa no que empregaron uns efectos especiais chulos. Pero claro, se espero por eles...
Espero que vos guste
miércoles, 7 de octubre de 2009
entrada número 365
Se as entradas fosen días, este blog tería hoxe un ano. Pero en realidade ten case dous anos e medio.
Os días de onte e antonte, paseinos na capital galega facendo un traballiño para un novo programa de televisión que se estreará este sábado (creo).
Sempre aparco no mesmo sitio, onde non hai que pagar e á vez tes o coche vixiado por cámaras. Hai un cartel que prohíbe o estacionamento pero faltan cousas como para que esa prohibición sexa legal de todo, por iso sempre hai sitio.. unha bicoca vamos.
E alí atopeime a este gatiño descansando nunha postura moi humana, aproveitando o calorciño do motor dun coche recén aparcado (suponse).
(Experimentando co fotochó) Anque sexa menos "correcta", a min gústame máis a supersaturada/luz intensa... a ti?
Bueno, pois o traballiño en si era un mural dunhas letras
Un mural moi simpliño pero complicado de facer á vez.
A súa dificultade radicaba no tamaño das letras (dous metros cada unha), e na superficie ondulada da chapa metálica sobre a que tiña que pintar. Tamén me tiña que currar as pinceladas para que non contrastasen moito o pintado a pistola da base co pintado a man. E encintar nesa superficie é cousa de chinos. Acabei por encintar cachiño a cachiño en cada ondulación...xa que, senon, pasabas máis tempo arreglando a forma rápida de facelo que facéndoo amodiño e con boa letra (nunca mellor dito).
Ademais, as poucas medidas que tiña no plano para facelas, fóronse ó garete ó modificar a inclinación das letras. Vamos, que o "ROB" foi feito totalmente a ojímetro, e o "LAND" coa axuda dun proxector da metade para arriba.
En total, unhas 12 horas de traballo un tanto...especiais. Rodeado de 50 persoas estresadas traballando a contrarreloxo, con probas de sonido continuas, probas de luces, fogonazos de focos que che impedían ver ben do que deslumbraban ou que che facían tolear ás pupilas de forma que non distinguía a miña cor da do fondo. Pero bueno... ogallá me chamen mañá para facer outro. Non me queixo :)
Por certo, e falando do mundo audiovisual, se queredes ver a última curta na que participei, podédela ver AQUÍ. Quero facer público o ben que o pasamos na rodaxe. Foi todo xenial, cun equipo moi eficiente, sen presións, sen prisa pero sen pausa, un trato inmellorable, boas palabras para todos todo o rato... Unha rodaxe que me deixou tatuado un sorriso e con ganas de ir a pola undécima curta :)
Apertas!!
Os días de onte e antonte, paseinos na capital galega facendo un traballiño para un novo programa de televisión que se estreará este sábado (creo).
Sempre aparco no mesmo sitio, onde non hai que pagar e á vez tes o coche vixiado por cámaras. Hai un cartel que prohíbe o estacionamento pero faltan cousas como para que esa prohibición sexa legal de todo, por iso sempre hai sitio.. unha bicoca vamos.
E alí atopeime a este gatiño descansando nunha postura moi humana, aproveitando o calorciño do motor dun coche recén aparcado (suponse).
(Experimentando co fotochó) Anque sexa menos "correcta", a min gústame máis a supersaturada/luz intensa... a ti?
Bueno, pois o traballiño en si era un mural dunhas letras
Un mural moi simpliño pero complicado de facer á vez.
A súa dificultade radicaba no tamaño das letras (dous metros cada unha), e na superficie ondulada da chapa metálica sobre a que tiña que pintar. Tamén me tiña que currar as pinceladas para que non contrastasen moito o pintado a pistola da base co pintado a man. E encintar nesa superficie é cousa de chinos. Acabei por encintar cachiño a cachiño en cada ondulación...xa que, senon, pasabas máis tempo arreglando a forma rápida de facelo que facéndoo amodiño e con boa letra (nunca mellor dito).
Ademais, as poucas medidas que tiña no plano para facelas, fóronse ó garete ó modificar a inclinación das letras. Vamos, que o "ROB" foi feito totalmente a ojímetro, e o "LAND" coa axuda dun proxector da metade para arriba.
En total, unhas 12 horas de traballo un tanto...especiais. Rodeado de 50 persoas estresadas traballando a contrarreloxo, con probas de sonido continuas, probas de luces, fogonazos de focos que che impedían ver ben do que deslumbraban ou que che facían tolear ás pupilas de forma que non distinguía a miña cor da do fondo. Pero bueno... ogallá me chamen mañá para facer outro. Non me queixo :)
Por certo, e falando do mundo audiovisual, se queredes ver a última curta na que participei, podédela ver AQUÍ. Quero facer público o ben que o pasamos na rodaxe. Foi todo xenial, cun equipo moi eficiente, sen presións, sen prisa pero sen pausa, un trato inmellorable, boas palabras para todos todo o rato... Unha rodaxe que me deixou tatuado un sorriso e con ganas de ir a pola undécima curta :)
Apertas!!
sábado, 1 de agosto de 2009
Borrador 9 de "bajo la piel"
Como di a propia definición do autor do video: ESTA PIEZA ES UN PREMONTAJE DRAMÁTICO SIN AUDIO, PLANTILLA PROVISIONAL PARA LOS DOBLAJES Y ENSAYO DE COLORIMETRÍA Y RITMO: Zeibia editing & Color filtering Zeibe...
Pos eso, cousas que van saíndo
A música é horrorosa así que recomendo apagar e desenchufar os altavoces (por se acaso) A serie está pensada para un público infantil :)
O que destacaría destas rodaxes? pois que o pasamos como enanos, e que me extraña que se puidese sacar algo de proveito porque no 97% das tomas acabábamos ou comezábamos cun ataque de risa. Ó non haber audio, podíamos dicir o que quixésemos, entonces dábamos rienda solta á nosa imaxinación e as cousas que saían pola nosa boca tiñan de todo menos sentido. Algo que complicaba o tema de intentar interpretar con seriedade. De feito, hai un momento na pelea que me da a risa; é facil atopalo.
Por certo, ese muro que rodea a piscina na que nos tiramos é o que vou pintar en canto remate cos cursos de surf.
Pos eso, cousas que van saíndo
A música é horrorosa así que recomendo apagar e desenchufar os altavoces (por se acaso) A serie está pensada para un público infantil :)
O que destacaría destas rodaxes? pois que o pasamos como enanos, e que me extraña que se puidese sacar algo de proveito porque no 97% das tomas acabábamos ou comezábamos cun ataque de risa. Ó non haber audio, podíamos dicir o que quixésemos, entonces dábamos rienda solta á nosa imaxinación e as cousas que saían pola nosa boca tiñan de todo menos sentido. Algo que complicaba o tema de intentar interpretar con seriedade. De feito, hai un momento na pelea que me da a risa; é facil atopalo.
Por certo, ese muro que rodea a piscina na que nos tiramos é o que vou pintar en canto remate cos cursos de surf.
miércoles, 29 de julio de 2009
Novo blog, proxección de curta, e futuro mural
Fai pouco ensinábache un trailer dunha das curtas nas que participei.
Pois ben, o venres tivo lugar en Areas (Sanxenxo) unha churrascada/festa, na casaza de Águeda (graciñas), na que estreamos a curta oficialmente. Acudimos todos os que participamos nela e algúns amigos máis.
(Onte quedeime durmido escribindo a entrada, e sigo hoxe pola mañá jeje, menos mal que non me caeu o portatil da cama)
Aproveitouse tamén para anunciar a inauguración dun novo blog dedicado exclusivamente a esta curta e a tódalas novidades que vaia surxindo sobre ela.
Para acceder ó blog fai click AQUÍ
E como o sitio onde se fixo a celebración non estaba nada nada mal... funme para alí 3 días antes, máis que nada por motivos de traballo jeje
Resulta que hai un muro rodeando a piscina que hai que pintar, e ocorréuselle á filla do dono que se podía facer un mural.
A parte frontal do muro sería esta, despois hai outro pouco para á dereita e para a esquerda. En total uns 22 metros de largo por dous de alto
E estiven fedellando no photoshop para facer unha especie de boceto do que vou a intentar facer alí
Estou pensando en dúas opcións para dous presupostos distintos. Unha cousiña simple, de poucas cores como esta
intentando sobretodo pintar unha continuación do céspede para darlle máis profundidade e sensación de amplitude
E algo máis complexo, con detalles realistas do estilo de esto
coa intención de darlle continuidade polos laterais.
e aínda me queda espacio para intentar dibuxar estes fotóns por algún lado
A miña intención é que desde un punto de vista, pareza que estás no paraíso, rodeado palmeriñas e auga cristalina, pero o difícil é encaixar as fotos para que parezan que están no mesmo plano, xa que unhas están sacadas dende unha altura, outras dende outra, e ó "plantalas" na parede, hai un engaño ó ollo un tanto extraño. Vamos, que non parece que todo pertenza á mesma paisaxe, senon distintos paisaxes uns ó lado dos outros. Pero aí recae o traballo previo.
Para conseguir ese efecto, no borrador "realista" xa tiven que poñer a auga dunha foto e o ceo de outra en tódalas fotos. Porque me atopaba con que cada foto tiña un ceo e unha cor de auga distintos... vamos un cacao mental que me tivo toda a tarde co cu planchado na silla diante do cacharro este
En setembro poreime con el... a ver que sae (esperemos que saia máis traballo do estilo jeje)
Apertas a todos, e disculpas se te atopaches esta entrada a medio facer. Son as consecuencias de fedellar no ordenador tumbado na cama co portatil no colo.
Que teñas bo día!
domingo, 19 de julio de 2009
"Bajo la piel" + trailer de corto
Ese é o nome do que posiblemente sexa unha futura serie/culebrón tipo "al salir de clase" ou "dawson crece" solo apta para menores de 16 anos :)
Polo de pronto só estamos cos borradores para a preparación dun capítulo piloto que esperemos se poida vender á tvg ou outras canles. Grábase sen audio coa intención de doblar a varios idiomas nun futuro. A ver se cando estea todo listo non somos moi maiores e nos cambian a tódolos actores por uns adolescentes jeje.
O guión escribiuse o mércores, o xoves grabámolo, e o venres estaba montado. Todo un xenio o Zeibe :)
Zeibiafilms
E a continuasión... o trailer da última curta na que actuei:
Momentos captados dunha realidade xa inexistente
Apertas para todos!
Polo de pronto só estamos cos borradores para a preparación dun capítulo piloto que esperemos se poida vender á tvg ou outras canles. Grábase sen audio coa intención de doblar a varios idiomas nun futuro. A ver se cando estea todo listo non somos moi maiores e nos cambian a tódolos actores por uns adolescentes jeje.
O guión escribiuse o mércores, o xoves grabámolo, e o venres estaba montado. Todo un xenio o Zeibe :)
Zeibiafilms
E a continuasión... o trailer da última curta na que actuei:
Momentos captados dunha realidade xa inexistente
Apertas para todos!
lunes, 13 de julio de 2009
Non teño perdón!
14 días sen actualizalo blog, en fin. Non teño remedio.
Hoxe volvín a casa despois de unha intensa semana de curso intensivo de interpretación e un "paseo" polo festival de Ortigueira. Por certo, un saúdo ó rapaz que me recoñeceu na multitude jeje.
Fai click e poderás lelo.
Estivemos dende o domingo ata o sábado na Casa do Pacio, en Cospeito. Convivindo 14 actores e actrices, disfrutando dun curso impartido por Eva Lesmes e Javier Gancedo. Había moito tempo que non o pasaba tan ben nin me ría tanto nun curso. Un encanto de compañeiros, de mestres, de cociñeiras/camarera, e de profesionais cos que tivemos o gusto de compartir algunha tarde, como Jorge Coira (director de pelis como "el año de la garrapata"), Marta Fernandez Muro (actriz) ou Macarena Pombo (directora de casting en Madrid).
Teño centos de fotos... así que a ver si esta semana me poño as pilas
Unha aperta a todos!!
Hoxe volvín a casa despois de unha intensa semana de curso intensivo de interpretación e un "paseo" polo festival de Ortigueira. Por certo, un saúdo ó rapaz que me recoñeceu na multitude jeje.
Fai click e poderás lelo.
Estivemos dende o domingo ata o sábado na Casa do Pacio, en Cospeito. Convivindo 14 actores e actrices, disfrutando dun curso impartido por Eva Lesmes e Javier Gancedo. Había moito tempo que non o pasaba tan ben nin me ría tanto nun curso. Un encanto de compañeiros, de mestres, de cociñeiras/camarera, e de profesionais cos que tivemos o gusto de compartir algunha tarde, como Jorge Coira (director de pelis como "el año de la garrapata"), Marta Fernandez Muro (actriz) ou Macarena Pombo (directora de casting en Madrid).
Teño centos de fotos... así que a ver si esta semana me poño as pilas
Unha aperta a todos!!
martes, 23 de junio de 2009
Teatro aficcionado: Frankenstein!!
Arrincoulle o corazón porque llo negaba, por ter algo seu.
El so quería a súa compañía e o seu amor. Queríaa máis que a nada no mundo, non podía deixar que se fora. Agora, irán xuntos a todas partes.
A criatura vaise atopando con distintos personaxes da vida cotiá, aos que estamos acostumados a ver, e que, realmente, son máis monstros que o propio Frankenstein.
(O sábado estreamos en Cee, e o domingo repetimos función)
Ás veces, cando un se ten que levantar do cómodo sofá, un luns, ás 9 da noite, para ir a ensaiar... pódese chegar a preguntar "bo! para que me apuntaría a teatro?".
O certo é que, anque algunha vez se teña o día vago, na maior parte das veces, os ensaios son divertidos. Sempre hai algunha pifia dun compañeiro ou propia que nos arrinca unha gargallada, e é satisfactorio ver como un traballo de equipo vai evolucionando pouco a pouco. Todo isto, gracias a Artur Trillo, o noso director/mestre/gurú da interpretación. O culpable de que estea anotado ó grupo da escola de teatro do concello de Cee dende que tiña 9 anos.
Para min, o verdadeiro disfrute da interpretación, está no momento en que se perde totalmente o sentido do ridículo; no momento en que te olvidas de quen eres ti para ser outro e che dá igual o que os outros pensen. Cando disfrutas movéndote, falando, xestualizando e mirando doutra maneira totalmente distinta á que estás acostumado e aínda así che resulta familiar. Porque te acabas crendo todo o que o personaxe sinte. Disfrútase cando ademais de dicir o texto tal e como pide a obra, acabas pensando todo o que o personaxe debe de estar pensando para dicir o que di e sentir o que sinte.
Por momentos, a compenetración entre persona e personaxe é tal, que cando o meu personaxe (Frankenstein) presenciaba algo que o aterraba, a min (a Rubén) poñíanseme todos os pelos do corpo como escarpias. Cando vexo que me creo o que lle pasa ao meu personaxe, é cando penso que hai máis posibilidades de resultar creíble para o que me está vendo, e iso tamén é satisfactorio.
E se por un casual, a obra fai que os espectadores disfruten, e se olviden por momentos de que ao día seguinte teñen que ir a traballar..."apaga y vámonos".
Quería darlle un millón de gracias a Marcos Rodríguez polas fotos. Aquí tedes a súa web onde ten unha pila de fotos moi boas marcosrodriguez.eu
Publicaron unha nova sobre a estrea no portal !quepasanacosta.com
Apertas para todos!
El so quería a súa compañía e o seu amor. Queríaa máis que a nada no mundo, non podía deixar que se fora. Agora, irán xuntos a todas partes.
A criatura vaise atopando con distintos personaxes da vida cotiá, aos que estamos acostumados a ver, e que, realmente, son máis monstros que o propio Frankenstein.
(O sábado estreamos en Cee, e o domingo repetimos función)
Ás veces, cando un se ten que levantar do cómodo sofá, un luns, ás 9 da noite, para ir a ensaiar... pódese chegar a preguntar "bo! para que me apuntaría a teatro?".
O certo é que, anque algunha vez se teña o día vago, na maior parte das veces, os ensaios son divertidos. Sempre hai algunha pifia dun compañeiro ou propia que nos arrinca unha gargallada, e é satisfactorio ver como un traballo de equipo vai evolucionando pouco a pouco. Todo isto, gracias a Artur Trillo, o noso director/mestre/gurú da interpretación. O culpable de que estea anotado ó grupo da escola de teatro do concello de Cee dende que tiña 9 anos.
Para min, o verdadeiro disfrute da interpretación, está no momento en que se perde totalmente o sentido do ridículo; no momento en que te olvidas de quen eres ti para ser outro e che dá igual o que os outros pensen. Cando disfrutas movéndote, falando, xestualizando e mirando doutra maneira totalmente distinta á que estás acostumado e aínda así che resulta familiar. Porque te acabas crendo todo o que o personaxe sinte. Disfrútase cando ademais de dicir o texto tal e como pide a obra, acabas pensando todo o que o personaxe debe de estar pensando para dicir o que di e sentir o que sinte.
Por momentos, a compenetración entre persona e personaxe é tal, que cando o meu personaxe (Frankenstein) presenciaba algo que o aterraba, a min (a Rubén) poñíanseme todos os pelos do corpo como escarpias. Cando vexo que me creo o que lle pasa ao meu personaxe, é cando penso que hai máis posibilidades de resultar creíble para o que me está vendo, e iso tamén é satisfactorio.
E se por un casual, a obra fai que os espectadores disfruten, e se olviden por momentos de que ao día seguinte teñen que ir a traballar..."apaga y vámonos".
Quería darlle un millón de gracias a Marcos Rodríguez polas fotos. Aquí tedes a súa web onde ten unha pila de fotos moi boas marcosrodriguez.eu
Publicaron unha nova sobre a estrea no portal !quepasanacosta.com
Apertas para todos!
Suscribirse a:
Entradas (Atom)