7º e 8º día Barrika surf camp: La triangu e cumple

O xoves 14, o mar estaba algo revolto por culpa do vento norte. Así que me dediquei a sacarlles fotos ós compañeiros do caamp que estaban aprendendo.

Destacar a este corcheiro canario, que aprendeu en en menos do que cant aun galo a rematar o floter que está facendo na foto. Todo un crack. Despois deste floter un dos monitores solta: "Buenooo! este tio no vuelve a coger un body en su puta vidaaa!!!jajajaj!"


E pola tarde, fumos con Lurta Nicolas (o fundador do camp) e Jess unha monitora majísima, a buscar olas. Atompámolas en "La Triangular"
Estaba un pelínnnn tocado de vento pero non lle afectaba a forma da ola.

Rompían tamén uns 4 m reais, (metro e medio ou 2 dos vascos) pero estes facilíiiisimos. Unha ola que me encantou. Foi o mellor baño da viaxe (si, mellor que o de Mundaka)) porque solo estábamos nós na auga, non había ninguén máis" Collimos mil olas sin parar. Grandes e fáciles

Aquí un video da Triangu


Así estaba esta ola que rompe sobre unha lastra de pedra. A foto está sacada dende un sitio moi alto

Pero xa se ve o ben que rompe.

Foi un dos meus baños favoritos.

5º e 6º día barrika surfcamp: Mundaka impresionante

O mércores despertámonos con formiguiñas no estómago. Un maretón de 4 metros e pico estaba pegando xa na costa vasca.
Almorzamos a base de bien, Lurta prestoume o seu pincho 7,0 para estar ben armado á hora de intentar surfear MUndaka, e marchamos. Os cursillistas para Sope, coma sempre, e nós para a "OLA".

Mundaka, este día estaba cheíño de coches... non había un solo sitio para aparacar en ningún aparcamento do pobo, polo que me fixen un pequeno cálculo da xente que habería na auga e cheguei a conclusión de que o obxectivo do baño era "ir ver Mundaka dende a auga", e si pillaba algunha ola xa podía darme cun canto nos dentes. Ó final, aparquei máis cerca imposible. Xusto a uns metros de onde se salta á auga. Os que coñezan o sitio vanse a dar conta :)

 

Eu baixei do coche e xa fun directo a poñelo traxe. Nin se quera me asomei a ver como rompía. Ó final.... rompía grande :)

Descripción do baño de Mundaka:

Unhas 50 persoas na auga, que distribuídas nunha liña de uns 200 metros non se facía tan "espeso" como esperaba.
Rompían olas de un tamaño considerable 2m segundo os vascos, 4m reais, dúas portas, un 2º piso, chámalle X. Estaba grande de carallo. Ademais, a cuestión non era a altura da ola senon a anchura! algunhas eran tan anchas como altas. Había unha sección que sacaba un tubo que daba medo.

Según os locais, non rompía ben de todo. Non era unha cremallera perfecta. A "armonía" da ola rompíase nunha sección que cerraba uns 20 metros cun tubazo coma unha casa. A xente pasaba a sección por debaixo cunha velocidade impresionante, e algún outro colgado, como "Zumo" (David bustamante) entraba no tubo todo estirado cos brazos levantados en plan...."a lo loco". Era unha sección imposible de atravesar por dentro do tubo.

Quitando esa parte, o resto da ola abría perfecto moitíiiisimos metros.
A profundidade que había na sección tubera era moi pouca, por momentos tocabas cos pes na area. Habería metro e medio cando a ola chupaba.

A min cazáronme dúas olas das grandes na súa sección máis potente. Levantóuseme diante unha parede marrón (levantaron moitísima area) e caeu un labiazo gordísimo uns 4 m diante de min. Pegoume a lavado/centrifugado/paliza acuática máis salvaje que levei nunca. Pero non o pasei mal porque tiña moito aire, estaba tranquilo, sabía o que me esperaba. En canto din sacado a cabeza, só me deu tempo a dar outra bocanada de aire rápidamente antes de ser papado pola seguinte... Foi unha experiencia agradable. jeje. Despois deso remontaba máis tranquilo, como coñecendo o peor que me podía pasar na auga e sabendo que son capaz de sobrevivir :)

Eu só collín UNHA ola dende o principio ata o final. Unha das grandes, e foi porque veu unha serie moi grande e a xente tirou mar a dentro para non ser cazado e eu esperei pola primeira. Era a miña única oportunidade. Sacando ese momento, ou roubabas unha ola ou non surfeabas.
Cando cheguei ó último tramo da ola (ata que rompeu en barra despois de mooooitos metros surfeando) dinme conta de que a última sección da ola estaba casi vacía. Había 5 enanos de uns 10 aniños surfeando 20.000 veces mellor ca min. E a ola tiña nesa sección uns 2,5 ou 3 rompendo perfecto e con seccións moi tuberas. Dende que me quedei nesa parte xa surfeei máis. (unhas 15 olas máis)

Esta foi a entrevista que lle fixen ó meu amigo Alex despois do baño :)


e a ola, para quen non a coñeza, é esta
.

Estivemos surfeando unhas 3 horas e pico. Acabamos tan rebentados que despois de comer, aínda sabendo que había boas olas en laredo, quedámonos nas hamacas durmindo. Dímolo día por rematado

Rematámolo día, pero non a noite ;)

Un bar hippierolo a pé de praia

3º e 4º día Barrika surf camp: Sopelana, Mundaka e taller de táboas

O 3º día o mar aumentara, fumos ata Sopelana, onde os compañeiros se iniciaban no surf, e despois de ver as olas tirámonos nos tamén na mesma praia, pero para un dos picos que había á esquerda. Foi un baño que me encantou. as 2 primeiras horas con unha ou dúas persoas na auga. Esquerdas e dereitas de 2m reais. Algunha larguíiiiisima.

Cando os compañeiros acabaron o curso, saímos da auga, pero cando nos enteramos de que os monitores se iban a botar onde estábamos nós, volvimos con eles para a auga. Outra horiña de baño que sentou xenial. Baño con 0 nudos de vento

Pola tarde o mar aumentou unha salvajada, e botámonos tamén en Sopelana pero aquelo era un revoltijo de manda cuidao. Remontar era casi imposible. Vimos ós monitores baixarse un olote de 4m como Manolo por su casa e cunha tabla enana (doble mérito).


Martes 12 (4º día)
Debido ó aumento de mar, decidimos tirar (por consello dos monitores) a Mundaka.
Como nos metimos mal por un cruce, fumos dar co pobo veciño de Mundaka, e uns policías moi amables leváronnos ata a famosísima ola.

Chovía a cántaros, por iso non sacamos ningunha foto da ola

Eu xa contaba con cienes y cienes de personas.. pero non. había UN tablonero. Namás.
As olas tampouco eran unha virguería, pero saían esquerdas de 1,5 a 2 m que abrían bastante ben e tiñan forza. Vamos, unha merdiña para ser Mundaka pero unha gozada de baño que non soe haber tódolos días. Ademáis, ó pouco de entrar, Alex e eu quedamos na auga completamente sós.


Pola tarde, como o mar non estaba para os recién bautizados no surf, despois de durmir unha siestiña despois de comer fumos a visitar o taller dun coñecido shaper (non me acordo do nome!!son o peor)



Despois visitamos un centro comercial para que algúns mataran o mono de comprar ropitas y prenditas de marquita... e despois para o surf camp, a descansar, cear, charlar, rir, tocar a aguitarra e durmir... (quen poida, que o día seguinte entraban 4 metros de ola!)

Barrika Surf Camp: 2º día SUP, buceo, boulder, yoga...(reeditado)

O segundo día, as olas eran demasiado pequenas, polo que tivemos que tirar de actividades alternativas.

Fumos a unha cala preciosa (nudista)



e practicamos diferentes deportes...



Como o SUP (stand up padle) pero sin olas. E menos mal que non había olas porque non é tan fácil como parece aguantalo equilibrio!
Aproveitamos para recorrernos a costa, entrando en covas preciosas e bastante profundas, atopando novas calas...





Os monitores, Mikel e Aimar, facían que a xornada fose o máis agradable e divertida posible. Majísimos, simpáticos, autenticos "pofesionales", vamos... uns BOS MONITORES.



Mentres esperábamos a coller un SUP, Mikel deunos unhas pequenas clases de boulder (o tio controlaba de todo). O lugar era idóneo porque os estratos estaban marcadísimos e as caídas eran sobre a auga :)



Tamén aproveitamos para bucear. A auga estaba boísima, penso que a máis de 20 grados, e totalmente cristalina. Era un gustazo poder baixar máis de 5 metros sin que pareza que che vai a estoupar a cabeza co frío. Buceamos cos bancos de peixes casi tocándoos. Non sei porque pero os peixes galegos non son tan confiados coma os vascos! debe ser que aquí hai moito furtivo e alí están acostumados ós guiris jeje.



Aproveitando a transparencia da auga, aproveitei para facer unha cousa que vira nunha película. Baixei uns 5 metros, agarreime a unhas lastras de pedra que había no fondo e coloqueime tumbado boca arriba; nesa posición soltei dúas bocanadas de aire intentando poñer a boca en forma de O e formáronse unhas burbullas en forma de aro, que se agrandaban e estreitaban a medida que subían. Precioso

Ó rematar, foto de grupo



e a comer.

Despois de comer durmimos unha siestiña nas hamacas, practicamos algo de longskate (en realidade collíamolos sempre que tíñamos 5 minutos libres)

A min encantábame un longskate "sector nine". Dábaseme de vicio, entre outras cousas porque era enorme, debía de ter metro e medio de largo jeje. Aquí estou aprendendo a derrapar...




despois fixemos unha miniliga de voleibol



E para rematalo día unha repoñedora sesión de ioga



Cea, charlas, e pacamaquenopodemoscosgüebitos

Como funciona o mundo!

INTERESANTÍSIMO!







Ultimamente non paro en casa máis de 2 minutos seguidos, por iso teño o blog un pouco abandonado. Estou preparando as entradas do resto dos días do BARRIKA SURFKANP...pido paciencia! :)

1º día Barrika Surf Kanp: chegadas, presentacions e pa auga

O venres, saímos Alex e eu de Coruña ás 10:30 da noite, máis ou menos, e puxemos rumbo ó país vasco.
Tíñamos calculado parar a metade de camiño para durmir na tenda de campaña e así foi.
Dunha tacada puxémonos en Suances e durmimos ó borde dun acantilado. Boas vistas á hora do almorzo



Tíñamos pensado pegarnos un baño, pero espertei ás 7 e as olas rompían en barra, así que decidimos seguir durmindo para saír ás 10, xa que ás 12:30 tíñamos que estar no surf kanp. A jodienda foi que cando nos levantamos ás 10, o baño estaba máis que decente...



pero xa non había tempo. Aseo personal in the street, e tirando millas
(preséntovos a Alex, amigo e compañeiro de viaxe)


Tras un par de horiñas e dar algunha volta de máis, chegamos ó surf camp www.barrikasurfcamp.com
Moito mellor do que pintaba na web. Un caserío do século XVI perfectamente restaurado, co encanto do antigo e as comodidades do moderno. Impresionante



As hamacas eran perfectas para descansar despois de surfear mentras se guitarreaba un pouco



Por dentro, na planta baixa, tiña unha cociña bastante amplia (suficiente para caber os 20 almorzando ou comendo) e un cuarto de baño.
E na 1ªplanta había unha superhabitación con moitas literas.

Segundo entrabas, se mirabas á dereita


e á esquerda


Nun altillo había unha sala de ordenadores


Despois de ver a casa e de que nos comentaran como ía a funcionar a semana, comimos...



...vagueamos un pouco e fumos a sopelana a surfear.
A auga parecía sopa. Estaba quente. A xente ía con bañador ou traxe corto. O baño pequeniño, pero suficiente para os que experimentaban o surf por primeira vez.

Cea, charlas, guitarreo e a descansar, que boa falta facía...

Barrika Surf Camp

Aquí un servidor vaise do 9 ó 17 de agosto para Barrika Surf Camp, en Sopelana!
unha amiga (gracias Rocío) á que lle tocou a viaxe, chamoume para compartila con ela (no sorte incluíanse dúas prazas).
A ver se aproveito e coñezo a algún bloguero da zona :)

O barrika surf camp, foi fundado por Lurta Nicolás, e a escola de sopelana quicksilver por gorka yarritu.

este é o video promocional da escola. Ten moi boa pinta!


e a canción encántame, alguén a coñece?

Reencontro home-leon

Uns criadores tiveron que liberar a un dos seus leóns e deixárono na selva.
Un ano despois, os criadores preguntábanse si o león os recoñecería. A maior parte dos expertos dicíanlles que seguramente que non, que non se arriscasen a facer ningunha tontería, pero eles non fixeron caso. Foron ó seu encontro e isto foi o que pasou



impresionante

Busco dono!

Se tes unha casiña e ganas de un bo compañeiro... ponte en contancto comigo! maikabf@hotmail.com. Se non me atopan dono esparome o peor...

Luses... camaras... aisión

Nova de ultima hora!

Estes dias estase a celebrar en Ribadeo un festival de curtametraxes que se chama On Off, producido por Mr Misto films. Faise "a toda mecha", o primeiro dia castin, o segundo xuntanse os diferentes grupos e directores que van a facer as curtas, o terceiro e o cuarto gravase, o quinto montase, e o sexto faise a proxeccion das curtas e a entrega de premios, posta en escea...

Eu animeime e aqui estou, en Ribadeo. Colleronme, e estou contento porque ademais tocoume actuar nun corto con Ruben Rios que e un dos protagonistas da pelicula galega mais vista da historia "pradolongo" (ainda que creo que tampouco houbo moitas jeje)



Viñeron grupos de productores/directores de todos lados, hainos de Letonia, Bulgaria, Inglaterra, Portugal... e estamos TODOS vivindo nun colexio habilitado onde almorzamos, comemos, ceamos e durmimos en familia.
Hai guitarras, acordeons, flautas e cantantes que animan o ambiente a base de bien...aproveitamos calquer esquina do cole pa montar unha boa jeje. Xa vos colgarei un video dunha rapaza que tocou un par de cancions de Amelie co acordeon.. pacagarsepolapatabajo...

O que pasa e que todos falan un ingles cojonudo! non se fala outra cousa! eu algo defendome pero todos teñen mais soltura ca min. E sorprenderiadesvos do nivel que teñen os portugueses. Parece ser que e porque, en Portugal, hai moitas series, peliculas e debuxos animados que se emiten en ingles, e vaiselles quedando dende pequechos.

Bueno, decir que aproveitei para pegarme algunha escapada a praia (cerquiña de aqui, que non esta a gasolina como para tirar millas). Hoxe pola maña fun a Tapia de Casariegos, que esta a 5 minutos de aqui. Unha praia preciosa

(foto sacada de panoramio)
Pillamos oliñas xeitosas, de metro e medio (real), algunhas con bastante velocidade a pesar de que o vento non viña na mellor direccion (pero era moi frouxiño). Coñecin a Mike, un australiano co que charlei todo o baño e que me deu algun consello para cando faga un bo surftrip a Australia

Bueno, acercase a hora da cea. Marcho!
Un abrazo a todooooossss

PD: tranquila ma, non me funcionan os tiles neste ordenador, e na entrada anterior tampouco, tiven que facer numeritos para poñer os que puxen

Decisións difíciles

Ás veces tes moi claro que camiño queres escoller, pero cando xa levas recorridos uns kilómetros, e comezan as dudas de si te equivocarias de ruta...non hai mais solución que cambiar de sentido, cambiar de camiño, ainda que teñas que ir en dirección contraria, ou atravesar espido un denso monte de silvas e toxos.

Se resulta que o camiño percorrido era o correcto, só asi se poden disipar as dudas que che joden a viaxe.

Porque hai alguns camiños... que só se poden e deben facer cando un esta seguro do que fai. Polo ben de todos.

Unha das blogueiras máis vella

María Amelia, unha muller de Muxía, comezou ós seus 95 anos a escribir un blog. Fíxose famosa no mundo enteiro e saiu en un montón de televisións...
Un día deume por escribirlle e preguntarlle unha serie de cousas. Que si coñece o deporte do surf, que si as praias estaban tan sucias fai case cen anos, que que opina sobre que teñamos que ser os surfistas os que as limpemos... e bastantes cousas máis. Pero ela, coa súa labia, contestou a unha pregunta e despois falou case media hora sobre outras cousas. A min encántame escoitala. Sempre me chamou moito a atención a xente tan maior, saber o que pensa, poñerme no seu lugar...

Son curiosas moitas cousas que di, como por exemplo o que conta sobre a grasa de balea que chegaba á ría de Corcubion dende Caneliñas cada vez que sopraba o vendabal

http://amis95.blogspot.com/2008/07/mar.html

Faro de Lariño "in action"

Pasoume Brais esta foto, quería compartila con você



É do domingo no faro. Pero como sempre digo, as fotos engañan moito. Esta seica foi a mellor ola do día. O resto non se lle parecían moito. É máis, comentan que o baño estivo bastante revoltillo, e que so houbo un momento no que saíron unha poucas boas.

Bueno, eu marcho, a ver si se apaña algo por Rostro

apertaaaasss

Meria fedieval de corcubión

Foi unha pifia de non sei que amigo, e desde aquela a "feira medieval de corcubion" pasou a ser historia. Acabo de acordarme doutra pifia neste mismo contexto: un amigo falou dun "tendedor de venderetes" no lugar de "o vendedor do tenderete".

Pois nada, que o venres, sábado e domingo, foi a feira medieval de Corcubión, xa non sei cantas van, pero cada vez parece que van mellorando. As fachadas das casas e case todo o casco vello se disfraza de medieval. O chan pasa a ter palla, os carteis fórranse de telas de saco, uns gaiteiros e percusionistas amenizan a feira sen descanso...

encóntraste con infinidade de espectáculos de todo tipo (malabares, lume, equilibristas, teatro...), a maior parte da xente que acude tamén se disfraza...que non che sorprenda que che digan: "ei, coidado co dromedario" xa que tamén circulan por ahí paseando ós nenos...

como a miña cámara ten estropeado o flash (ou pega un fogonazo que te deixa cego e sale a foto sobreexposta, ou sale un miniflash que deixa unha foto completamente oscura) solo puiden apañar esta duns cristais porosos de cores que se embadurnaban cun aceite e dan un olor que ambienta a casa e aporta unha serie de beneficios (seica)



E aquí, unha foto que nos sacou Trun. Estamos Deivis e eu (postos a disfrazarse de medieval, fumos de medievalAs, xunto con Tei :)jeje)


Se queres ver máis fotos...hainas neste video. É moi largo pero ten moitas fotos jeje


Un saúdo a todossss

Repaso bloguero

Supoño que si estás lendo isto, é porque estou na túa lista de blogs ou páxinas a visitar no día. Ben, eu tiña a costume de ir de blog en blog mirando novas actualizacións, pero a verdade é que se perde bastante tempo. Sobretodo se a conexión non é das máis rápidas.

Por iso, fixen a lista de blogs coa aplicación que nos ofrece "blogger", na que podemos ver os blogs ordenados de máis recentemente actualizados, a menos.
Así que, se a ti tamén che resulta máis cómodo, dime que blogs soes visitar máis a miúdo para poñelos na lista e facilitarche a ti o "repaso".

Un saúdo!

kite nos muíños

Hoxe tocou facer kite na praia dos Muíños. Ó principio, ventarrón.Demasiado para a miña cometa de 12 metros. Habería uns 24-25 nudos. Zoilo prestoume cometa latitude de 8 m. Máis adiante o vento comezou a estar algo máis racheado.
Por certo, falando de Zoilo... visitade a súa nova web furacan, é alusinante

que ben me despreso aquesí?

Novo curro (reeditado)

jiji

bueno, en realidade foi o uniforme que tiven que poñer un día para unha das bromas gastadas no curro, para "arredemo".

ingleses mallorquíns en Carnota

Esta entrada vai dedicada a Hugo e Óliver.
Uns rapaces ingleses que viven en Mallorca e que veranean en Carnota :)

Decidiron facer un curso de surf, e acertaron coa decisión porque parece que naceron para o surf. É verdade que as condicións eran favorables, dous rapaces mellizos de 17 anos, con boa forma física, lixeiros, con actitude, e nadadores dende pequeniños. Este zumo de características fixeron que o primeiro día se puxeran de pe na táboa en menos do que canta un galo, e cunha boa técnica. Un pop-up de un golpe e super limpo.
O segundo día xa me andaban preguntando para coller as paredes!jeje



agora, eles enséñanme a min inglés, xa que cando chateamos pedinlles que me falen inglés a ver si aprendo un pouco jeje (aínda teñen paciencia)

Pois nada, un saúdo para estos máquinas e que sigan arrasando!

LIBREEEEEE!!!

Pooorr fiiiinnn libreeee!!!



todo un curso esperando este momento!
Acabo de facer a última proba das oposiciónss! eu penso que me saiu ben pero eso téñeno que dicir eles, os do tribunal :)

agora xa esta a sorte botada! xa podo surfear sin parar, seguir intentando tocala guitarra, probar o arnés de kite dunha vez, dar algún que outro curso de surf, gravar algunha que outra bromiña, debuxar o que me apeteza e cando me apeteza, sacar fotos a diestro siniestro, facer algún "surf trip", dar voltios en bici, ir ó ximnasio cando me apeteza, quedarme co ordenata ata as tantas, xogar co meu sobriñiño antes de comelo a bicos... dioooooosss que gustooooo!

Ah! por certo, mañá os da "escola de teatro de cee" estrenamos obra! así que estades invitados. Titúlase "máis humores e amores varios". Son unhas 8 obras pequeniñas (sketchs, ou como se diga) polo que se fai bastante ameno. Será no concello e sobre as 10 supoño!(que vergonza, aínda non sei a hora, jeje)

Hala! un abraso pa todoooss

Muxía is diferent

Mira que me fixo gracia esto que vin en Muxía


Ó principio pensei que se confundiran e colgaran o cartel do revés.
Despois pensei que igual os taxis quedaban para o outro lado, e lle deron a volta para que a flecha coincidira...

pero despois, unha vez na casa, fixeime na foto, e supoño que o máis seguro é que rompese o tornillo da parte de arriba e o cartel se dese a volta...

... pero xa sabes, as veces un quere pensar que as cousas son como non son, porque así gusta máis, ou fai máis gracia...trátase de mirar de reollo á realidade, cousa que non sei si está ben ou non. Como di un que me sei eu, a sinceridade absoluta non existe...

Un menos!!

Acabo de facer a defensa da miña programación!!
A segunda proba do proceso de oposición. Consiste en defender oralmente, un traballo de 60 páxinas que elaboramos e entregamos ó principio do proceso. É dicir, falar durante 20 minutos sin parar diante do tribunal que esta formado por 5 personas. Os cinco mirando para ti, un pensando no que dis, outro pensando no sono que ten, e outros pensando en que farán de comer :)

Solo me queda a exposición da unidade (similar, pero de 30 minutos) para estar totalmente liberado

A ver si desta me chaman para sustituir polo menos. Se eres mestre de educación física contacta comigo para pedir unha baixa cando cho pida! ofrezo cursos de surf gratuítos jajaja (é broma ehh, a ver si me van a denunciar pola coña)

un abrazo a todos!
Deséxolle moita sorte ó resto dos opositores (pero, aos de educación física de primaria de Galicia menos que a min, claro está, sincerida por delante jaja)

Fotos mentireiras!

Din que máis vale unha imaxe que mil palabras....pero no tocante ás imaxes de surf, eu penso que son necesarias moitas imaxes e mil palabras (como o título do blog de Willy, una imagen y mil palabras) para poder describir "decentemente" o que foi un baño.

Isto ben a que o outro día fomos ata Nemiña pensando que iba a haber bañazo... e ó final estivemos horas mirando as olas, pero sen saber en que parte da praia botarnos, xa que non había un solo pico no que rompesen dúas olas seguidas e "iguais". Pero mentres nos pasábamos horas mirando o mar esperando a que subira a marea coa esperanza de que se adecentara o baño... puiden sacar algunha foto que non é fiel ás olas que había, pero podería enganar a calquera



Este tipo de foto, así, sen ningún tipo de explicación pode provocar envidia a máis de un, pero a realidade é ben distinta. De vez en cando salía unha ola de este tipo, pero en lugares distintos de forma aleatoria e rompendo de formas distintias (a maior parte eran barras)
Polo tanto temos unha realidae por un lado, e unha foto que nos transmite outra ben distinta.
A realidade dese momento era: baño desordenado, sen pico definido, onde a maior parte das olas eran barras, algunhas machaconas que levantaban area, e outras demasiado tendidas. Peeero cada unhas cuantas series, podía salir algunha ola que abrise durante uns segundos, e se cazas ese momento... tes unha foto "resultona".

Nesta foto, en cambio, xa se intúe a forma coa que vai a romper a ola

Rompe unha barra tremenda de un lado a outro e deixa un codiño sen forza enriba dun "canal" por chamarlle algo.
Esta foto xa ensina un pouco mellor como estaban sendo as olas nesa zona e nese punto da marea.

Para que vos fagades unha idea, estivemos mirando as olas dende as 4 da tarde ata as 9.
Cando xa marchabamos, xa coa marea chea, parei no medio da pista que pasa por enriba de Nemiña para mirar a última serie. Docal, que viña detrás, fixo o mesmo.
Vimos romper un par de olas e finalmente deixamonos enganar por un par de fotos "mentais"...



...e tirámonos á auga.
Ó final, collimos algunha oliña, pero ningunha parecida ás das fotos...
todo hai que dicilo, había un factor que me facía ter máis ganas de botarme: había que estrenalo traxe! jeje (gracias ás garantías e a Dani Raz)



Vamos, que non te tires dos pelos cando vexas noutros lugares fotos de olazas que te perdiches...porque seguramente o baño non foi como parece. Réstalle sempre un par de puntiños :)

Moraleja: eu sempre digo que do que escoites, nada; e do que vexas, a metade.

Véndese moto Yamaha Diversion 600S

É unha amoto de 600cc. do ano 92. con 64cv.
Un consumo de +-6%

con:
-Escapes en inox
-Kit de cadea novo
-Cúpula nova
-Topes anticaida
-Aceite e filtros recén cambiados
-Manual de taller
-Latiguiños de freno metálicos.

Por cambio a moto maior
PRECIO: 1900€
Ver en Meicende.Arteixo.
Contacto:
presedo_xunta@yahoo.es



Sorte coa venta ao noso amigo Peter P. Mille!

Abrazoss

Liberado do tocho!

Por fiiiiinnnnnn! LIBREEEEEE

Non sabedes o agusto que se queda un despois de librarse de ese tocho de 25 kilos, un kilo por cada tema. Eso é o que pesan na cabeza, non na man, claro está.

(cando estaba sacando a foto apareceu este amiguiño de "strangiss"jeje)

Parece que o sangue se che transforma en helio e tendes a subir, a flotar!

Que tal me foi? pois penso que ben. Para os que non sepades como vai o conto, sacan ó azar 3 bolas que teñen o número dos temas, e ti escolles o que prefiras.
Dos 25 temas que hai, eu tiña uns 10 mellor preparados que os outros e tocoume un desos 10.
O tema que fixen foi o 3: "Anatomía e fisioloxía humana implicadas na actividade física, patoloxías relacionadas co aparato motor, e avaliación e tratamento no proceso educativo"
A raíz deste título tes que desenvolver o tema nun tempo de dúas horas. A min deume tempo a escribir 14 carillas, pero o que conta é que guste o que vai escrito nelas así que... vai a haber que esperar a sabela nota.

Agora queda a defensa da programación (falar durante 20 minutos sobre un traballo no que aparece programado todo un curso)
e a exposición da unidade didáctica (falar 30 minutos sobre unha das 15 unidades didácticas que ten esa programación)
Pero isto xa é compatible con surfeaaarr.... navegaaarr..... amañar tablas...(empecei hoxe, xa vos contarei mañá como foi)

Un abrasooo!!!

ordenador multipositions of the pantalleixon

A pantalla do meu portátil empezou tendo un par de dedos de holgura, despois o plástico foi estalando, cada vez era máis dificil cambiar de posición sin que "crujira" o plástico. Acabou desprendéndose a visagra de un lado (rompeu)
e finalmente rompeu a visagra do outro lado! e ...sorpresa! o ordenador sigue funcionando perféstamente! jaja
o único "raro" é que teño un fío rodeando o conxunto teclado-pantalla cual backstay aguanta o mastro dun veleiro. Pero como vedes podo variar a posición da pantalla en función da posición do "cablesujetapantallas". Vamos, todo muy pofesioná



Cando me din: "pásame o ordenador", respondo, que queres? o teclao? a pantalla? ou ámbalas dúas cousas?? jeje

Nemiña: terreo virxe ou terreo con servicios

á vispera do meu cumple, fai 10 días, foi un dos poucos días destos meses que me din un baño.
Acerqueime ata Nemiña pero había moita xente. Casi 20 persoas na auga, así que esperei a que chegara Mesi e Suso Tudor, e dímonos o baño casi ás nove da ¿noite? como me gustan os días laaaarrgooss.
As olas non estaban mal pero tampouco como para tirar cohetes. Boto de menos o tablón para estos días de olas "peques"


Esta dereita ten mellor pinta do que en realidade era. Era unha baixada bonita e despois íbase quedando tendida e tendida ata quedarse na babosa que se ve na foto de abaixo, (a do surfista que está á dereita da foto)


A ola que máis me gustaba era a do pico que está máis á esquerda, onde vai o outro surfista. Saía unha dereitiña chula de vez en cando e a esquerda tampouco estaba mal...



Antes de ir ata Nemiña, noutra praia, cacei esta ola. Pero a realidade era ben distinta. Tan distinta que non me botei á auga.(estaba a marea demasiado chea e subindo)



E en Nemiña, para os que non estean enterados, fixeron esta plataforma de madeira con paseo, barandilla, bancos, fonte de auga potable (de manantial sen clorar), e duchas (coa mesma auga) coa ventaxa de que temos auga todo o ano.


Cando vimos as máquinas palas entrar en Nemiña, "enfadámonos" un pouco, pero despois de disfrutar dos servicios..... cambiounos o conto.

Desventaxas (para min):
- Non me gusta ver como unha praia tan "virxe" coma Nemiña se vai urbanizando e preparando para que sexa visitada por todo o mundo. Dame a impresión de que o seguinte paso é asfaltar algún prado para facer aparcamentos, colocar un chiringüito, e pouco a pouco algún empresario sin escrúpulos fichará a praia para plantar o seu próximo chalet a pe de praia
-...(este guión déixocho a ti)

Ventaxas:
- Poder endulzalo traxe ó sair da auga
- Endulzarnos nós pegándonos unha duchiña
- beber auga potable ó sair da auga (a ver canto dura funcionando)
- Ter onde poñer a secar os traxes
- Ter onde "estar" mirando as olas sen ter que estar sentados nos capóts dos coches


Ti que opinas? transformación si, ou transformación non?
Gústache o cambio?

Fai calor, préstache un chapuzón?

Moi boas

Como che vai todo?
Eu nada, por aquí, encerradiño e deixando as marcas dos codos no escritorio.
Quédanme 3 días para a proba teórica dos 25 temas, e, aínda que non é a proba que máis puntúa, é unha das que máis pesan psicolóxicamente. A memorización non é o meu.

Ás veces, cando estou estudiando, e sudando de calor, danme ganas de levantarme da silla bruscamente e, sin pensar, baixar correndo a pola bici, pedalear a todo trapo ata Corcubión, chegar ó muelle coa lengua de fora e lanzarme á auga pegando un bo salto. Con bici ou sen ela :)

A sensación dunha zambullida así é moi placenteira. Entre outras cousas, atopamos o placer dos contrastes. Colles carrerilla polo muelle, pegas as dúas últimas zancadas acadando bastante velocidade e, finalmente, co pe cerca do borde colles impulso para intentar voar. O primeiro contraste atópamolo no sonido, pasamos de escoitar as nosas zancadas e a nosa respiración acelerada ao silencio absoluto mentres retémolo aire nos pulmóns ben cheos. Só escoitamos o vento que nos roza as orellas. En realidade estamos un segundo polo aire, pero no recordo estamos moito máis; da tempo a sentirnos libres mentres unhas formiguiñas chamadas adrenalina recorren suavemente as nosas tripas. Imos colocando os brazos por diante da cabeza e unimos as mans para entrar na auga de forma hidrodinámica e.... derrepente, zambullímonos na auga. Fría. Onde cada poro, quente, que expulsaba suor en cada pulsación, se refresca coa presión da auga fria. Auga fría que percorre o noso corpo de arriba a abaixo a medida que avanzamos gracias á inercia da caída a un par de metros de profundidade
Solo queda subir á superficie e nadar a toda leche cara as escaleiras para non seguir pasando frio :)

psss.. iba a escribir unha entrada sobre nemiña e ó final mira con que me fun a enrollar.. en fin... bueno, ahora xa que estamos, ensínoche un video dunha zambullida, pero nesta tireime de pe, e antes falaba das de tirarse de cabeza


bueno, ahora atopei este

saltamos eu e deivis respestivamente, nun descenso de barranco que fixemos fai tempo. Deivis, a ver si nos levas a facer este veran un barranquiño que xa me apetece

Se vende Polaris sportman

David vende os seus quads!!

POLARIS SPORTMAN 600 TWIN do 2004



600 cc
Ten tódalas revisións correctamente pasadas e tódalas pezas orixinais. Está todo totalmente homologado. Durme sempre en garaxe e está moi coidadiño
Precio: 4000 € (negociables)


POLARIS SPORTMAN 800 EFI do 2006 (fai en xuño dous anos xustos)




800 cc

Está "novo do paquete". Ten pouquísimos kilómetros.

Se hai interés real pódese probar calquera dos dous sen compromiso.
É recomendable velos "en vivo y en directo", e seguro que non hai inconveniente en que o comprador lle faga unha revisión mecánica antes de compralo. Están na tenda Hg Motors en Cee.

Véndeos por querer comprarse unha moto

CONTACTO: FALAR CON DAVID
Correo- windadrenaly@hotmail.com
teléfono- 6cincuenta 33 5dous 4sete

Se queres un bicharraco que suba polas paredes, esta é a túa oportunidade!

Un saúdo!!

tags:
segunda mano, segundamano, 2º, compra-venta, compra venta, quad, atv, cee, coruña, galicia, compro, vendo